Archive for the Κυκλοφορίες / Kριτικές Category

Post Everything #1

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , , , , on 15/07/2014 by ΣτηΜαρμίτα

«Η συλλογή Post-Everything #1 είναι η πρώτη από μια σειρά συλλογών που φιλοδοξούν να παρουσιάσουν αυτό που συνήθως αποκαλούμε «ανεξάρτητη ελληνική σκηνή».

Έτσι αρχίζει στο weebly του Post-Everything η περιγραφή για τη συλλογή που ετοίμασαν οι συντελεστές του. Δέκα τραγούδια από δέκα διαφορετικά post συγκροτήματα, ντυμένα με τη δική του φωτογραφία το καθένα. Η συλλογή βρίσκεται στο mixcloud προς ακρόαση και το artwork αυτής στο issuu.

Τα τρία links πιο πάνω τα λένε όλα, εμείς δε χρειάζεται να πούμε πολλά.
Support your local scene, spread the word.


Το εξώφυλλο της συλλογής καθώς και οι φωτογραφίες του artwork είναι του φωτογράφου Νίκου Παλαιολόγου.
Τα συγκροτήματα που συμμετέχουν είναι οι Afformance, Deadfile, Blame the Trees, The You and What Army Faction, Nibiru, Adolf Plays the Jazz, we.own.the.sky, Sleepstream, Allochiria, Calf.

Post-Everything facebook page

Top άλμπουμ του 2013 – Επεισόδιο 5

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags on 29/12/2013 by freakout.gr

One more for the holidays… Αυτό το top προέρχεται από έναν παραγωγό που φέτος επέλεξε να μη συνεχίσει για δεύτερη σεζόν την εκπομπή του στο Freakout.gr, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέλος της ομάδας!

False Idols

Tricky – False Idols

«This new album I’ll stand behind every track. I don’t care whether people like it. I’m doing what I want to do, which is what I did with my first record. That’s what made me who I was in the beginning. If people don’t like it, it don’t matter to me because I’m back where I was».

Αυτή ήταν η δήλωση του Tricky για την τελευταία του κυκλοφορία με τίτλο False Idols. Φαίνεται πως το σκεπτικό του απέδωσε, μιας και πρόκειται για έναν ιδιαίτερα αξιόλογο δίσκο. Δε θα αναφερθούμε τόσο στην εμπορική του επιτυχία (παρόλο που σε πολλές χώρες τις Ευρώπης ήταν μέσα στους πρώτους 100 τίτλους των charts), όσο στη μουσική του σύλληψη.

Το False Idols είναι μια ευχάριστη έκπληξη για τον ακροατή. Ο Tricky διατηρεί την ανεβαστική διάθεση του προηγούμενου δίσκου του Mixed Race, με τα bpm να ξεφεύγουν σε κάποια κομμάτια από τα mid-tempo. Η διαφορά είναι ότι ενώ τα ρυθμικά patterns έχουν γίνει πιο σύνθετα, η μουσική είναι πιο ατμοσφαιρική, θυμίζοντας κάπως τις πρώτες δουλειές του. Επίσης, πειραματίζεται ακόμα με πιο σκληρό ήχο, όπως στο τραγούδι Parenthesis. Με λίγα λόγια… ο γνωστός Tricky!

Οι λάτρεις του είδους σίγουρα θα ικανοποιηθούν και όσοι αρέσκονται γενικά στον ηλεκτρονικό ήχο με μπόλικο low end, πρέπει οπωσδήποτε να δώσουν μια ευκαιρία στο False Idols.


Steven_Wilson_-_The_Raven_That_Refused_To_Sing_(And_Other_Stories)

Steven Wilson – The Raven That Refused To Sing (And Other Stories)

Αναμφίβολα από τις πιο λαμπρές κυκλοφορίες για το 2013, το The Raven That Refused To Sing (And Other Stories) κατέχει υψηλή θέση ανάμεσα στους καλύτερους progressive rock δίσκους για τη φετινή χρονιά.

Τιμώντας τις επιρροές του, ο Steven Wilson ανακάτεψε στη μαρμίτα τις αγαπημένες του 70’s μπάντες (King Crimson, Pink Floyd, Van Der Graaf Generator κ.α.) μαζί με κάποιες μικρές δόσεις fusion της ίδιας εποχής, προσθέτοντας και τα δικά του χαρακτηριστικά στοιχεία: αιθέριες πολυφωνίες, απροσδόκητες τονικές αλλαγές, πλούσιες αρμονίες, ποικίλα ρυθμικά μοτίβα. Το στιχουργικό περιεχόμενο είναι βασισμένο σε ιστορίες φαντασίας.

Ο Wilson είναι πλαισιωμένος από ένα σύνολο κορυφαίων μουσικών: Guthrie Govan (κιθάρα), Nick Beggs (μπάσο, Chapmanstick), Adam Holzman (keyboards με έμφαση σε vintage μοντέλα, όπως hammond, mellotron, rhodes, minimoog), Marco Minnemann (drums, κρουστά), Theo Travis (πνευστά), αλλά και η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λονδίνου με σύνολο εγχόρδων υπό την καθοδήγηση του κιμπορντίστα και συνθέτη Dave Stewart που είναι γνωστός για τις συμμετοχές του σε πολλές κλασσικές prog μπάντες.

Το κερασάκι στην τούρτα έρχεται να βάλει ο Alan Parsons ως τεχνικός ηχογράφησης και βοηθός παραγωγού. Με τέτοια υλικά, μα και τέτοια μαεστρία, δύσκολο να μην «πετύχει» η συνταγή!


Intronaut-Habitual-Levitations-800x800

Intronaut – Habitual Levitations

Φέτος ανακάλυψα με μεγάλη χαρά τους Intronaut, μέσα από την τελευταία τους κυκλοφορία, Habitual Levitations. Και ενώ δεν ασχολούμαι πολύ με το σκληρό ήχο, η ανακάλυψη αυτή με έκανε να σκεφτώ ότι ο χώρος του metal έχει αναμφίβολα περιθώρια εξέλιξης.

Κατ’ αρχάς, είναι πολύ καλοί μουσικοί όλοι τους. Και ενώ τους αρέσει να παίζουν περίπλοκα θέματα, δεν πέφτουν στην παγίδα της άσκοπης και ανούσιας «μπουρμπουλήθρας». Εδώ έχουμε ένα ισορροπημένο κράμα από math και γκρουβάτα drums, χαμηλά κουρδίσματα, βαριά riff που εναλλάσσονται με ατμοσφαιρικά (και ολίγον post) αρπίσματα. Το μπάσο έχει την τιμητική του, αφενός επειδή ακούγεται πολύ ξεκάθαρα στη μίξη, αφετέρου διότι συχνά αναλαμβάνει lead ρόλο (τόσο σε βαριά riff, όσο και σε πιο μελωδικά θέματα).

Οι fan των ακραίων ακουσμάτων ίσως δεν ενθουσιαστούν, αλλά όσοι ακούνε έστω και λίγο metal μάλλον θα μείνουν ευχαριστημένοι. Ακόμα και όσοι είναι απλά περίεργοι, ας τους δώσουν μια ευκαιρία. Είναι πραγματικά αξιόλογος δίσκος για το είδος του.

Θεοδόσης (Χρονοκάψουλα)

Top άλμπουμ του 2013 – Επεισόδιο 4

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags on 26/12/2013 by freakout.gr

Ακόμα και μέσα στις γιορτές, το Freakout.gr συνεχίζει ακάθεκτο να postάρει τα top άλμπουμ του 2013 κατά τη γνώμη των παραγωγών του! The saga continues…

skinny

Skinny Puppy – Weapon
Released: 28/05

Με το 12o δίσκο τους, Weapon, οι Skinny Puppy επέστρεψαν στους σκοτεινούς ηλεκτρονικούς ήχους. Αρκετά στοιχεία IDM, synth και dark φωνητικά σε γυρνάνε στο πνεύμα που είχε η μπάντα τη δεκαετία του ’80.
Όπως λέει και ο τίτλος, στους στίχους αποτυπώνονται ανησυχίες σχετικά με την οπλοχρησία και τις επιπτώσεις της στην ανθρωπότητα. Το εξώφυλλο του δίσκου είναι  σχεδιασμένο  με μια αράχνη αποτελούμενη από όπλα.
Στα τραγούδια αυτού του άλμπουμ εκτιμάει κανείς την όμορφη σκοτεινή  ατμόσφαιρα και τους περίεργους ηλεκτρονικούς ήχους – χαρακτηριστικό των Skinny Puppy.


bowie

David Bowie – The Next Day
Released: 08/03

Ολική επαναφορά! Έπειτα από δισκογραφική απουσία 10 ετών (τελευταίο άλμπουμ: Reality – 2003), ο David Bowie κυκλοφόρησε το The Νext Day. Ο δίσκος περιλαμβάνει  14  κομμάτια και το Νοέμβριο εκδόθηκε extra  release με αρκετά remixes και 4 καινούργια τραγούδια. Αυτός ο δίσκος έχει χαρακτηριστεί ως μια από τις καλύτερες δουλειές του και δικαίως έχει προταθεί για Grammy.
Ο παραγωγός Tony Visconti δήλωσε ότι αρχικά δεν υπήρχε τίποτα. Μετά από 5 μέρες, ο Bowie πήρε το υλικό που είχαν ηχογραφήσει και εξαφανίστηκε για 4 μήνες!
Οι στίχοι των τραγουδιών καλύπτουν ευρεία θεματική γκάμα. Σε συνδυασμό με την  εξαιρετική μουσική, βγαίνει ο κλασικός και λατρεμένος ήχος του Bowie, που όμως έχει να προσφέρει νέες κατευθύνσεις στη μουσική του.


cygnosic

Cygnosic – Fire And Forget
Released: 22/03

Ο Γιώργος Ψαρουδάκης (Cygnosic) μετά από τα δυο πολύ επιτυχημένα album A Deity In Pain (2009) και Fallen (2011), κυκλοφόρησε τον 3ο δίσκο του. Το Fire And Forget, διατίθεται σε δύο εκδόσεις, ευρωπαϊκή και διεθνή. Αμφότερες διαθέτουν 14 τραγούδια και η διαφορά τους βρίσκεται στην εταιρία παραγωγής, ενώ τα  remixes έχουν γίνει από διαφορετικά συγκροτήματα.
Στο δίσκο αυτό, οι προσδοκίες μας δεν διαψεύσθηκαν. Αντιθέτως, χαιρόμαστε ιδιαίτερα που ένας τόσο καλός μουσικός στη σκηνή του industrial είναι Έλληνας. Σκοτεινός και δυναμικός dark electro ήχος με επιθετικά φωνητικά δημιουργούν ένα βιομηχανικό σκηνικό που σε ξεσηκώνει. Βασικό χαρακτηριστικό τα synth, που δίνουν τη μελωδικότητα που χρειάζεται. Ήχος που σε γυρίζει στο καλό, γνήσιο dark electro.

Αθηνά (Salto Mortale)

Top άλμπουμ του 2013 – Επεισόδιο 3

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags on 21/12/2013 by freakout.gr

Σε αυτό το post της σειράς των καλύτερων άλμπουμ της χρονιάς, συμβαίνει κάτι ιδιότυπο… Ο συγκεκριμένος κατάλογος top δίσκων περιέχει… μία και μοναδική καταχώρηση, η οποία κατά τη γνώμη του συγκεκριμένου παραγωγού / συντάκτη, αποτελεί το δίσκο της χρονιάς!

27Nov13_Best-Album-Artwork-2013_Nick-Cave-and-The-Bad-Seeds-Push-the-Sky-Away

Nick Cave and the Bad Seeds – Push the Sky Away

To Push the Sky Away είναι το 15o άλμπουμ των Nick Cave and the Bad Seeds. Ηχογραφήθηκε στο La Fabrique, στούντιο που βρίσκεται σε μία έπαυλη του 19ου αιώνα στην επαρχία Saint-Rémy της Γαλλίας.

Στη συνέντευξη της επίσημης κυκλοφορίας του δίσκου, ο Nick Cave αναφέρει πως «αν θα χρησιμοποιούσα μία κοινότυπη μεταφορά, που παρομοιάζει τα άλμπουμ με παιδιά, τότε το Push the Sky Away θα ήταν το φάντασμα-μωρό στο εκκολαπτήριο και τα μουσικά μοτίβα του Warren (Ellis) θα ήταν η μικρή παλλόμενη καρδιά του».

Ο ίδιος προσθέτει ότι οι στίχοι των κομματιών δείχνουν πώς το διαδίκτυο διαμορφώνει τα παγκόσμια γεγονότα και ότι πρέπει οι ίδιοι να ξεχωρίζουμε και να δίνουμε βάρος σε ό,τι είναι πραγματικά σημαντικό.

Αξίζει να αναφερθεί πως στην Deluxe έκδοση του άλμπουμ υπάρχει και ένα 7’’ που περιέχει τα τραγούδια Needle Boy και Lightning Bolts, με το τελευταίο να δείχνει τόσο άμεσα τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στο λίκνο της δημοκρατίας, την Αθήνα, προφητεύοντας κατ’ επέκταση πολλά ακόμη δεινά για ολόκληρο τον πλανήτη. Είναι λες και ο Nick Cave να βρισκόταν στο Σύνταγμα τον Ιούνη του 2011.

Oι Nick Cave and the Bad Seeds μας παρουσιάζουν στον δίσκο αυτό μοντέρνα, πειραματική τέχνη που φτάνει στα όρια του καλλιτεχνικού μεγαλείου. Ένας δίσκος που το έσκασε από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης.

Όσοι είχατε την ευκαιρία να δείτε τους Bad Seeds του Push the Sky Away ζωντανά, θα καταλάβατε τι σημαίνει συγκρότημα, τι σημαίνει δυναμική συνόλου και ποια η διαφορά του καλλιτέχνη από τον οργανοπαίχτη.

Φαίνεται ξεκάθαρα πλέον πόσο μεγάλος καλλιτέχνης είναι ο Warren Ellis, πόσο μεγάλη μπάντα οι Bad Seeds. Αναμένοντας το επόμενο πείραμα τους. Αναμένοντας το μωρό να μεγαλώσει.

Marginal Punkie (Lucifer Over London)

Professional ratings

Aggregate scores

Source

Rating

Metacritic

81/100

Review scores

Source

Rating

Freakout.gr

Μεγαλείο

Allmusic

3.5/5

The A.V. Club

B-

BBC Music

Positive

Chicago Tribune

 3/4

The Guardian

4/5

Los Angeles Times

 3/4

NME

9/10

Pitchfork Media

8.0/10.0

Rolling Stone

 3/5

Slant Magazine

 4.5/5

Top άλμπουμ του 2013 – Επεισόδιο 2

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags on 15/12/2013 by freakout.gr

H αναδρομή από τους παραγωγούς του Freakout.gr στα καλύτερα -κατά τη γνώμη τους- άλμπουμ του 2013, με το 2ο post…

unnamed (2)

Queens Of The Stone Age – Like Clockwork

Αχ αυτός ο Homme… έκανε πάλι το θαύμα του και χαίρομαι ιδιαίτερα που οι QOTSA εξακολουθούν και βγάζουν τέτοιους δίσκους και καταφέρνουν να εξελίσσονται χωρίς να χάνουν το μοναδικό τους στυλ. Το κενό του drummer Castillo ήρθε να καλύψει με μαεστρία ο Dave Grohl. Χαρακτηριστικά κιθαριστικά riffs, γκρουβάτα tempo & μπασογραμμές και φυσικά τα ατμοσφαιρικά / δαιμονισμένα φωνητικά του Homme. Μετά από 6 χρόνια απουσίας επιστρέφουν και κυκλοφορούν τον Ιούνιο του 2013 το Like Clockwork. Το άλμπουμ έπιασε τη δεύτερη θέση στο UK Album Chart και την πρώτη θέση στο Billboard 200 και προτάθηκε για δύο βραβεία Grammy.
Like a boss.

My choice:


unnamed

God Is An Astronaut – Origins

Τα τελευταία χρόνια, το είδος που ονομάζεται Post-Rock έχει ανθίσει κατακόρυφα (και στην Ελλάδα). Ακούμε τόσες μπάντες καθημερινά, και πολλές φορές είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ποιο συγκρότημα ακούς. Αυτό όμως δεν ισχύει για τους Ιρλανδούς God Ιs Αn Astronaut, οι οποίοι επέστρεψαν μετά από 3 χρόνια με ένα αριστούργημα -κατ’ εμέ. Το Origins ήρθε για να μας ταξιδέψει με τους ηλεκτρονικούς ρυθμούς του, τις βρώμικες -ανά σημεία- κιθάρες και τα background χαλάκια από ατμοσφαιρικά synth layers, παρέα με κάποια αιθέρια φωνητικά.
Βάζω ακουστικά, κλείνω μάτια και… καλώς τα παιδιά!

My choice:


unnamed (1)

Nick Cave and the Bad Seeds – Push The Sky Away

Εδώ μιλάμε για ποίηση συνοδευόμενη από μουσική. Έτσι μας έχει συνηθίσει ούτως ή άλλως ο Nick Cave, καθώς οι στίχοι του πάντα σε σπρώχνουν ορμητικά να «ακούσεις» πίσω από τις λέξεις. Μυστήρια κιθαριστικά αρπίσματα, λιτά drums, απλά για να σε ωθήσουν να κουνήσεις το πέλμα του ποδιού σου, μελαγχολικά βιολιά, και φυσικά η επιβλητική χροιά απαγγελίας του Nick Cave που σου δημιουργεί δέος. Αξίζει να αναφερθεί ότι στο bonus track Lightning Bolts, o Nick Cave μιλάει για την Ελλάδα και την οικονομική κρίση που διανύουμε.  O Nick Cave και οι Bad Seeds είναι απίστευτα δημοφιλείς στην Ελλάδα. Άλλωστε, ο drummer των Bad Seeds, Jim Sclavunos έχει ελληνικό υπόβαθρο. Η μπάντα είναι επίσης συνδεδεμένη με τον θρυλικό Έλληνα λυράρη Ψαραντώνη. Ο ίδιος ο Nick Cave αυτοπροσώπως πρότεινε στον Ψαραντώνη να περιοδεύσει μαζί του στο φεστιβάλ All Tomorrow στην Αυστραλία το 2010.
Push me away you Cave(man)…

My choice:

Ναταλία (Σεξ Υψηλής Ποιότητας)

Τop άλμπουμ του 2013 – Επεισόδιο 1

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags on 13/12/2013 by freakout.gr

Μέσα στις επόμενες εβδομάδες, διάφοροι παραγωγοί του freakout.gr θα postάρουν τα άλμπουμ που τους άρεσαν περισσότερο από τη χρονιά του 2013! Ακολουθεί το 1ο από αυτά τα posts…

«Mε τυχαία σειρά και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, καθώς η χρονιά είχε πολύ πράμα να δώσει, θα πω τα παρακάτω:

Kylesa-Ultraviolet1-300x300

Kylesa ­- Ultraviolet

Πιο mainstream σε σχέση με παλαιότερες κυκλοφορίες τους και αρκετά μακριά από το βρώμικο DIY παρελθόν τους, οι KYLESA κυκλοφόρησαν φέτος μια δισκάρα που τσακίζει απ’ την αρχή ως το τέλος.

Clutch-Earth-Rocker

Clucth -­ Earth Rocker

Το βάζεις, παίζει, το ακούς, το ξαναβάζεις, ξαναπαίζει, το ξανακούς και άλλη μια απ’ την αρχή στο καπάκι. Τότε ίσως να ακούσεις και κάτι άλλο. Ωχ Ιζαμπέλα!

cultofluna-vertikal_0

Cult Of Luna ­- Vertikal

Προσγειώθηκαν από… κάπου αλλού και μας πέταξαν (σάτα πάτα) στη μάπα το δίσκο. Και σαν να μη μας έφτανε αυτό, πάρε μετά από κάνα 5μηνο και το Vertikal II… ‘Αστα διάλα ρε!

The+Fall+Hypnos_The_Fall_Artwork

Hypnos ­- Τhe Fall

Από τις υπόγες της Λυών, το ντεμπούτο των Hypnos σε βάζει στο τριπάκι να κουτουλήσεις τα ηχεία σου, αν μπορέσεις να σηκώσεις το κουφάρι σου από το πάτωμα. Σε χνάρια ISIS, Neurosis, κτλ. η φάση τους.

a1945358849_10

Koloss – ­Empower The Monster

Με φουλ αντιεμπορικό και αιτία μεγάλου χαβαλέ όνομα, οι Koloss κυκλοφορούν το 2ο δίσκο τους με radio friendly κομμάτια τουλάχιστον 10 λεπτών το καθένα. Υγείες!»

Μπίλις (Κρίσεις Πανικού)

Crowdfunding για το νέο δίσκο των Adolf Plays the Jazz

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , , on 06/10/2013 by ΣτηΜαρμίτα

Η ανακοίνωση του συγκροτήματος στη σελίδα τους στο Facebook:

«Εδώ και κάποιον καιρό, έχουμε αναλογιστεί σοβαρά την πορεία μας, τόσο βάσει των εξωτερικών συνθηκών όσο -κυρίως- των προσωπικών οικονομικών μας, κατάσταση που φυσικά και δεν περιορίζεται σε εμάς.

Το κύριο ζήτημα ήταν να βρεθεί ένας τρόπος χρηματοδότησης του καινούριου δίσκου κρατώντας σταθερή τη μη-κερδοσκοπική λογική μας και ταυτόχρονα κρατώντας τη θέληση ο επόμενος δίσκος να είναι άλλο ένα βήμα μπροστά και να μην υστερεί σε τίποτα από τον προηγούμενο – τόσο μουσικά όσο και στην φυσική του μορφή.

Το Crowdfunding είναι κάτι που ήδη έχει δώσει πνοή σε κάποια εξαιρετικά projects, είτε αυτά είναι ταινίες, μουσική, ιδέες για καινούρια τεχνολογία και βασίζεται στην πιο ουσιαστική σχέση – αυτή του δημιουργού με όσους ενδιαφέρει και υποστηρίζουν τη δημιουργία. Η λειτουργία του είναι η εξής: Οποιονδήποτε ενδιαφέρει ένα project καταθέτει ένα ποσό που εξαρτάται από το τι θέλει ως αντάλλαγμα -πρακτικά μια προπαραγγελία για το τελικό αποτέλεσμα που όμως δίνει και τους πόρους για να ολοκληρωθεί.

Με απλά λόγια, χρειαζόμαστε τη βοήθειά σας – περισσότερο ίσως από ποτέ – για να καταφέρουμε να ηχογραφήσουμε και να κυκλοφορήσουμε τον επόμενό μας δίσκο. Η οικονομική συνεισφορά σας θα είναι ό,τι πιο σημαντικό για το κάνουμε αυτό – ωστόσο αυτή η βοήθεια μπορεί να έχει πολλές όψεις. Καταλαβαίνουμε ότι λόγω κρίσης μπορεί κάποιος φίλος της μουσικής μας να μην δύναται να συνεισφέρει οικονομικά. Σε αυτή την περίπτωση ακόμα και το να κάνει share το link της εκστρατείας μας σε άλλους είναι κάτι το οποίο μπορεί να βοηθήσει εξίσου. Ξεκινάμε λοιπόν και αισθανόμαστε ήδη την ανάγκη να σας ευχαριστήσουμε για όλη την στήριξη σας στην έως τώρα πορεία μας…

~ Adolf Plays the Jazz»

Στο http://igg.me/at/adolfplaysthejazz μπορείτε να βρείτε την εκστρατεία του συγκροτήματος με πληροφορίες για τους Adolf plays the jazz, πώς γίνεται η συνεισφορά στον στόχο, μέχρι πότε, ποιά είναι τα perks και να συνεισφέρετε με οποιονδήποτε τρόπο θέλετε – συμπεριλαμβανομένου του να μοιραστείτε, απλά, το link της εκστρατείας!

Άλλα links:
https://el-gr.facebook.com/Adolfplaysthejazz
http://www.indiegogo.com/projects/adolf-plays-the-jazz-s-new-album
http://adolfplaysthejazz1.bandcamp.com/

Καλή τύχη παιδιά!

Ελληνικές κυκλοφορίες

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , , on 27/09/2013 by n0tags

Για πρώτη επιλογή, είπα να σας συστήσω μια κυκλοφορία που προσωπικά, από την πρώτη φορά που την άκουσα ενθουσιάστηκα από την καλή δουλειά που έχει γίνει. Βέβαια, ένα από τα μέλη της μπάντας είναι παραγωγός του σταθμού (ελπίζω να μην τον «έδωσα» τώρα, αλλά άμα είναι θα με κράξει!) και προφανώς, αυτό θολώνει λίγο την αντικειμενικότητα. Οι Jaw Bones… γυροφέρνουν στη Θεσσαλονίκη και κινούνται σε stoner περιοχές με μερικές δόσεις Alice In Chains και κάποια περάσματα post rock (στα δικά μου αυτιά). Το ΕΡ που μπορείτε να ακούσετε εδώ είναι μια πρόγευση του full-length άλμπουμ που επιδιώκουν να κυκλοφορήσουν σύντομα. To ακόμα καλύτερο της υπόθεσης, είναι ότι αν σας αρέσει αυτό που ακούτε, μπορείτε να το κατεβάσετε δίνοντας οποιαδήποτε τιμή θέλετε, συμπεριλαμβανομένης και της μηδενικής!

Αν και ήταν στις προθέσεις μας, επειδή το αφήσαμε για τελευταία στιγμή, δεν καταφέραμε να postάρουμε κάτι για το release party του πρώτου δίσκου των Αθηναίων Anal Veritas, Project: T.V. Junkies, που έγινε πριν από μερικούς μήνες. Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να παραθέσουμε το άλμπουμ τους εδώ για να το ακούσετε και να γουστάρετε!

H επόμενη επιλογή κυκλοφόρησε το Σεπτέμβριο του 2012. Οι Dala Sun είναι από την Πάτρα και το Gegenschein είναι το δεύτερο άλμπουμ τους. Βαρύ stoner -με παραγωγή που θυμίζει sludge- και δόσεις χαβαλέ (πού και πού), απολαμβάνεται πολύ ευχάριστα με αρκετές μπίρες! Το άλμπουμ διατίθεται δωρεάν για downloading από το site της μπάντας.

n0tags

Distorted Function – Demo 2013

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , on 05/05/2013 by manestro

Image

To Φεβρουάριο του 2013 ηχογραφήθηκαν ζωντανά πέντε ολοκληρωμένες συνθέσεις των distorted function, σε μια μικρή ξύλινη αυτοσχέδια καλύβα του χωριού, με στίχους που αναβιώνουν μνήμες καταγράφοντας στιγμές και αφυπνίζουν την υπόσταση του χωροχρόνου.
Χρησιμοποιήθηκαν δυο ενισχυτές μπάσων, πετάλια παραμόρφωσης ήχου, μικρόφωνα και ένας ενισχυτής μικροφώνου. Σημαντικός εκφραστής της όλης προσπάθειας είναι ο aombk, o οποίος συμμετέχει με τη λύρα του στους αυτοσχεδιασμούς, ηχογραφεί και σχεδιάζει τα εξώφυλλα.

Οι df τύπωσαν περίπου 100 αντίτυπα, τα οποία μοιράζονται χέρι με χέρι στις συναυλίες τους.

Image
Μπορείτε να κατεβάσετε την πρώτη τους ηχογραφημένη δουλειά ελεύθερα εδώ:

http://distortedfunction.bandcamp.com/album/live-recording

KONG – Merchants Of Air (2012)

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , on 09/12/2012 by n0tags

KONG – Merchants Of Air
Μέχρι φέτος δεν είχα την τύχη να ακούσω τους KONG. Το άλμπουμ Merchants Of Air όμως, ήταν ένα καταπληκτικό μέσο γνωριμίας με αυτή την πολυδιάστατη μπάντα, που τυγχάνει να έχει μακρά ιστορία. Παρά τον τίτλο, οι Ολλανδοί κάθε άλλο παρά αερητζήδες είναι. Πρόκειται για μια instrumental δουλειά, με βάση το progressive/hard rock και πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία! Ο θόρυβος δε λείπει, θυμίζοντας industrial καταστάσεις, αλλά στο σύνολο, οι επιρροές προέρχονται από εντελώς διαφορετικά μουσικά είδη τα οποία οι KONG έχουν τη δυνατότητα να αναμειγνύουν επιτυχώς. Το ηχητικό αποτέλεσμα μερικές φορές (Steamtrucking) θυμίζει μια πιο progressive πλευρά των Ministry χωρίς φωνητικά, αλλά με drummer. Άλλες πάλι φλερτάρει με τo post rock (Stug), χωρίς σε καμία περίπτωση να υποπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Ίσως κάποιοι να ακούνε και λίγο Tool μέσα σε όλα αυτά (Wahnsinn, Baby) και κάποιες αμυδρές επιρροές stoner. Ανέφερα το έντονο ηλεκτρονικό στοιχείο με τα πανταχού παρόντα samples; «Κάλα ρε φίλε», θα πείτε, «όλα τα παίζουν αυτοί;» Η απάντηση είναι προφανώς όχι, αλλά καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα, χωρίς να σε… πρήζουν επιδεικνύοντας την εκτελεστική τους δεινότητα.

Εδώ μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το album:

Οι KONG δημιουργήθηκαν στο Άμστερνταμ το 1988. Σε ένα από τα πρώτα τους live, ο χώρος στη σκηνή δεν ήταν αρκετός για όλα τα μέλη της μπάντας, που αναγκάστηκαν να ακροβολιστούν στις τέσσερις γωνίες του χώρου, ο καθένας με το δικό του, ξεχωριστό σύστημα ΡΑ και το κοινό στη μέση! Από εκεί και έπειτα, οι KONG βρέθηκαν ελάχιστες φορές ξανά στην ίδια σκηνή μαζί, καθώς προτιμούσαν να περικυκλώνουν το κοινό τους με τέσσερα ξεχωριστά stage, καθ΄ όλη τη διάρκεια της «πρώτης» περιόδου τους. Το demo τους έπεσε στα χέρια της Peaceville Records (που έχει αναδείξει πολύ γνωστές μπάντες του ακραίου metal), η οποία εκείνο τον καιρό ήθελε να δημιουργήσει ένα label για μπάντες που δεν έπαιζαν metal. Συνεπώς, οι KONG έγιναν η πρώτη μπάντα που υπέγραψε στην εταιρία Dreamtime (το 1990) και κυκλοφόρησε το αρκετά avant-garde δισκογραφικό της ντεμπούτο Mute Poet Vocalizer. Έπειτα από άλλα δυο άλμπουμ, ξεκίνησαν οι αποχωρήσεις μελών… To εκρηκτικό Freakcontrol (1999) ήταν ο τελικός δίσκος της πρώτης περιόδου τους.

Mια από τις πιο pop στιγμές του δίσκου –γι’ αυτό και έγινε video clip.

Το 2007 όμως, ξεκίνησε η αναβίωση της παλιάς μηχανής από ένα εκ των ιδρυτικών μελών της, τον μπασίστα Mark Drillich, ο οποίος πλαισιωμένος από τρεις καινούργιους μουσικούς (τους κιθαρίστες Tijs Keverkamp και David Kox, με την Mandy Hopman στο drumset) εξέδωσε το 2009 το What It Seems Is What You Get. Ένα άλμπουμ με πιο hard rock προσέγγιση απ’ ότι στο παρελθόν, χωρίς ωστόσο να λείπει ο πειραματισμός. Το Merchants Of Air όμως αποπνέει μια πρωτόγνωρη ωριμότητα στην πορεία των KONG και σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από την προηγούμενη κυκλοφορία τους. Ακούγεται ως ιδιαίτερα φρέσκος ήχος για τα δεδομένα του 2012, έχοντας ως βάση μια rock μπάντα. Progressive μέχρι το κόκαλο, χωρίς πολλές… φανφάρες.
n0tags

OSI – Fire Make Thunder (2012)

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , , , , on 07/12/2012 by n0tags

OSI – Fire Make Thunder
OSI, ή αλλιώς Office of Strategic Influence. H επιλογή του ονόματος δεν είναι τυχαία –όπως και οποιαδήποτε άλλη επιλογή της μπάντας που επίσης δεν είναι τυχαία! Οι OSI αποτελούν πλέον το βασικό project του Kevin Moore, τον οποίο οι περισσότεροι γνωρίζουν ως πρωταγωνιστικό συνθέτη στους καλύτερους δίσκους των Dream Theater, από το πόστο των πλήκτρων. O Μoore έχει αφήσει εδώ και καιρό το solo project του, τους Chroma Key και έχει αφοσιωθεί στη συνεργασία με τον κιθαρίστα των Fates Warning, Jim Matheos και τον drummer των Porcupine Tree, Gavin Harrison. Το Fire Make Thunder είναι το 4ο άλμπουμ μιας μπάντας η οποία παίζει progressive rock με την πραγματική έννοια και όχι υπό το metal στερεότυπο του τι εστί ο όρος. To κυρίαρχο στοιχείο της μπάντας είναι τα πλήκτρα του Moore και η άψογη παραγωγή, με υποδειγματικά samples και εφέ. Οι δίσκοι των OSI γενικά αποτελούν μίνι σενάρια μουσικής παραγωγής για όσους ενδιαφέρονται για αυτό τον τομέα. Οι άριστες παραγωγές και η δημιουργική χρήση της διαθέσιμης τεχνολογίας είναι ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία της μπάντας.

Ίσως να μην είναι το καλύτερο άλμπουμ των OSI (κατά την άποψη του γράφοντα, η μπάντα δεν εχει ξεπεράσει ακόμα το Free του 2006), αλλά διατηρεί τον πήχη πολύ ψηλά. Αρκετοί metalheads έχουν απογοητευτεί από το γεγονός ότι οι OSI δεν προσφέρονται για headbanging. Είναι προφανές ότι οι προθέσεις του Moore είναι εντελώς διαφορετικές. Το τελικό αποτέλεσμα είναι εύηχο, πλησιάζοντας τα όρια της pop, αλλά η αισθητική παραμένει σκοτεινή. Στα drums, o Harrison καταλαβαίνει καλύτερα τον μινιμαλιστικό τρόπο παιξίματος που αναζητεί ο Moore, απ’ ότι ίσως καταδεχόταν να κάνει ο Mike Portnoy. Από την άλλη, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι όντας το μωρό του control freak Moore, τα πάντα πρέπει να γίνονται όπως τα θέλει εκείνος, κάτι που δεν καθόταν καλά με την… ντίβα, τον Portnoy. Οι φωνητικές δυνατότητες του Moore περιορίζουν κάπως τα εδάφη που μπορεί να εξερευνήσει, ωστόσο οι μελωδίες λειτουργούν καταλυτικά στα κομμάτια. Οι στίχοι, αν και πολλές φορές απλά λειτουργικοί (προσαρμοσμένοι στις απαιτήσεις των μελωδιών), δημιουργούν συχνά καλά σκηνοθετημένες εικόνες στο μυαλό του ακροατή. Οι OSI κινούνται εντός ενός συγκεκριμένου μελαγχολικού -και mid tempo- mood από το οποίο σπάνια ξεφεύγουν, κάτι που σε μερικά αυτιά μπορεί να ακουστεί μονότονο.
n0tags

Εδώ μπορείτε να ακούσετε όλα τα κομμάτια του δίσκου:







Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη των δύο βασικών μελών των OSI (Kevin Moore και Jim Matheos) στα αγγλικά.