Αρχείο για progressive rock

KONG – Merchants Of Air (2012)

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , on 09/12/2012 by n0tags

KONG – Merchants Of Air
Μέχρι φέτος δεν είχα την τύχη να ακούσω τους KONG. Το άλμπουμ Merchants Of Air όμως, ήταν ένα καταπληκτικό μέσο γνωριμίας με αυτή την πολυδιάστατη μπάντα, που τυγχάνει να έχει μακρά ιστορία. Παρά τον τίτλο, οι Ολλανδοί κάθε άλλο παρά αερητζήδες είναι. Πρόκειται για μια instrumental δουλειά, με βάση το progressive/hard rock και πολλά ηλεκτρονικά στοιχεία! Ο θόρυβος δε λείπει, θυμίζοντας industrial καταστάσεις, αλλά στο σύνολο, οι επιρροές προέρχονται από εντελώς διαφορετικά μουσικά είδη τα οποία οι KONG έχουν τη δυνατότητα να αναμειγνύουν επιτυχώς. Το ηχητικό αποτέλεσμα μερικές φορές (Steamtrucking) θυμίζει μια πιο progressive πλευρά των Ministry χωρίς φωνητικά, αλλά με drummer. Άλλες πάλι φλερτάρει με τo post rock (Stug), χωρίς σε καμία περίπτωση να υποπίπτει σε αυτή την κατηγορία. Ίσως κάποιοι να ακούνε και λίγο Tool μέσα σε όλα αυτά (Wahnsinn, Baby) και κάποιες αμυδρές επιρροές stoner. Ανέφερα το έντονο ηλεκτρονικό στοιχείο με τα πανταχού παρόντα samples; «Κάλα ρε φίλε», θα πείτε, «όλα τα παίζουν αυτοί;» Η απάντηση είναι προφανώς όχι, αλλά καλύπτουν μια ευρύτατη γκάμα, χωρίς να σε… πρήζουν επιδεικνύοντας την εκτελεστική τους δεινότητα.

Εδώ μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο το album:

Οι KONG δημιουργήθηκαν στο Άμστερνταμ το 1988. Σε ένα από τα πρώτα τους live, ο χώρος στη σκηνή δεν ήταν αρκετός για όλα τα μέλη της μπάντας, που αναγκάστηκαν να ακροβολιστούν στις τέσσερις γωνίες του χώρου, ο καθένας με το δικό του, ξεχωριστό σύστημα ΡΑ και το κοινό στη μέση! Από εκεί και έπειτα, οι KONG βρέθηκαν ελάχιστες φορές ξανά στην ίδια σκηνή μαζί, καθώς προτιμούσαν να περικυκλώνουν το κοινό τους με τέσσερα ξεχωριστά stage, καθ΄ όλη τη διάρκεια της «πρώτης» περιόδου τους. Το demo τους έπεσε στα χέρια της Peaceville Records (που έχει αναδείξει πολύ γνωστές μπάντες του ακραίου metal), η οποία εκείνο τον καιρό ήθελε να δημιουργήσει ένα label για μπάντες που δεν έπαιζαν metal. Συνεπώς, οι KONG έγιναν η πρώτη μπάντα που υπέγραψε στην εταιρία Dreamtime (το 1990) και κυκλοφόρησε το αρκετά avant-garde δισκογραφικό της ντεμπούτο Mute Poet Vocalizer. Έπειτα από άλλα δυο άλμπουμ, ξεκίνησαν οι αποχωρήσεις μελών… To εκρηκτικό Freakcontrol (1999) ήταν ο τελικός δίσκος της πρώτης περιόδου τους.

Mια από τις πιο pop στιγμές του δίσκου –γι’ αυτό και έγινε video clip.

Το 2007 όμως, ξεκίνησε η αναβίωση της παλιάς μηχανής από ένα εκ των ιδρυτικών μελών της, τον μπασίστα Mark Drillich, ο οποίος πλαισιωμένος από τρεις καινούργιους μουσικούς (τους κιθαρίστες Tijs Keverkamp και David Kox, με την Mandy Hopman στο drumset) εξέδωσε το 2009 το What It Seems Is What You Get. Ένα άλμπουμ με πιο hard rock προσέγγιση απ’ ότι στο παρελθόν, χωρίς ωστόσο να λείπει ο πειραματισμός. Το Merchants Of Air όμως αποπνέει μια πρωτόγνωρη ωριμότητα στην πορεία των KONG και σίγουρα είναι πολύ καλύτερο από την προηγούμενη κυκλοφορία τους. Ακούγεται ως ιδιαίτερα φρέσκος ήχος για τα δεδομένα του 2012, έχοντας ως βάση μια rock μπάντα. Progressive μέχρι το κόκαλο, χωρίς πολλές… φανφάρες.
n0tags

Advertisements

OSI – Fire Make Thunder (2012)

Posted in Κυκλοφορίες / Kριτικές with tags , , , , on 07/12/2012 by n0tags

OSI – Fire Make Thunder
OSI, ή αλλιώς Office of Strategic Influence. H επιλογή του ονόματος δεν είναι τυχαία –όπως και οποιαδήποτε άλλη επιλογή της μπάντας που επίσης δεν είναι τυχαία! Οι OSI αποτελούν πλέον το βασικό project του Kevin Moore, τον οποίο οι περισσότεροι γνωρίζουν ως πρωταγωνιστικό συνθέτη στους καλύτερους δίσκους των Dream Theater, από το πόστο των πλήκτρων. O Μoore έχει αφήσει εδώ και καιρό το solo project του, τους Chroma Key και έχει αφοσιωθεί στη συνεργασία με τον κιθαρίστα των Fates Warning, Jim Matheos και τον drummer των Porcupine Tree, Gavin Harrison. Το Fire Make Thunder είναι το 4ο άλμπουμ μιας μπάντας η οποία παίζει progressive rock με την πραγματική έννοια και όχι υπό το metal στερεότυπο του τι εστί ο όρος. To κυρίαρχο στοιχείο της μπάντας είναι τα πλήκτρα του Moore και η άψογη παραγωγή, με υποδειγματικά samples και εφέ. Οι δίσκοι των OSI γενικά αποτελούν μίνι σενάρια μουσικής παραγωγής για όσους ενδιαφέρονται για αυτό τον τομέα. Οι άριστες παραγωγές και η δημιουργική χρήση της διαθέσιμης τεχνολογίας είναι ένα από τα πιο δυνατά στοιχεία της μπάντας.

Ίσως να μην είναι το καλύτερο άλμπουμ των OSI (κατά την άποψη του γράφοντα, η μπάντα δεν εχει ξεπεράσει ακόμα το Free του 2006), αλλά διατηρεί τον πήχη πολύ ψηλά. Αρκετοί metalheads έχουν απογοητευτεί από το γεγονός ότι οι OSI δεν προσφέρονται για headbanging. Είναι προφανές ότι οι προθέσεις του Moore είναι εντελώς διαφορετικές. Το τελικό αποτέλεσμα είναι εύηχο, πλησιάζοντας τα όρια της pop, αλλά η αισθητική παραμένει σκοτεινή. Στα drums, o Harrison καταλαβαίνει καλύτερα τον μινιμαλιστικό τρόπο παιξίματος που αναζητεί ο Moore, απ’ ότι ίσως καταδεχόταν να κάνει ο Mike Portnoy. Από την άλλη, δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι όντας το μωρό του control freak Moore, τα πάντα πρέπει να γίνονται όπως τα θέλει εκείνος, κάτι που δεν καθόταν καλά με την… ντίβα, τον Portnoy. Οι φωνητικές δυνατότητες του Moore περιορίζουν κάπως τα εδάφη που μπορεί να εξερευνήσει, ωστόσο οι μελωδίες λειτουργούν καταλυτικά στα κομμάτια. Οι στίχοι, αν και πολλές φορές απλά λειτουργικοί (προσαρμοσμένοι στις απαιτήσεις των μελωδιών), δημιουργούν συχνά καλά σκηνοθετημένες εικόνες στο μυαλό του ακροατή. Οι OSI κινούνται εντός ενός συγκεκριμένου μελαγχολικού -και mid tempo- mood από το οποίο σπάνια ξεφεύγουν, κάτι που σε μερικά αυτιά μπορεί να ακουστεί μονότονο.
n0tags

Εδώ μπορείτε να ακούσετε όλα τα κομμάτια του δίσκου:







Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη των δύο βασικών μελών των OSI (Kevin Moore και Jim Matheos) στα αγγλικά.